Wie ben ik

Welkom op cecilesboeken, de naam van deze site en mijn branding op social media, zoals instagram en pinterest. Op deze site staan mijn blogs over boeken, bibliotheken, cultuur, sport en natuur. 

Familie geschiedenis

Als kind was ik niet geinteresseerd in mijn familie geschiedenis. Je neemt je jeugd en gezin voor lief, en verwacht niet dat het verdwijnt. Wim Sonneveld zong dit al, en ik schreef over dit gevoel na mijn bezoek aan mijn geboortedorp Zeist

Enkele voorouders van moeders kant zijn geboren in Nederlands Indie. Zie mijn pagina Indische familieBoeken over andere familiegeschiedenissen bij boeken over families

Helaas had ik op mijn 26e de ongewenste status; ‘wees,’ bereikt. De meeste leeftijdsgenoten hadden nog twee ouders. Ik vond weinig (h)erkening in mijn omgeving. Het kan helpen om een boek te lezen over soortgelijke ervaringen. Is dat boek er nog niet, dan schrijf je het zelf, zoals Hope Edelman deed. Zie boeken over rouw en verlies

Schrijven

Rond mijn 30 begon ik met schrijfcursussen om ooit mijn levensverhaal op te kunnen schrijven. Medecursisten autobiografisch schrijven waren veel ouder en verbaasd dat ik al deelnam. Had ik dan al zoveel meegemaakt? Helaas was er genoeg drama om over (naar huis) te schrijven. Dat huis was er, maar de mensen om de brieven te lezen niet meer.

Ik schreef twee autobiografische romans . Het verdwenen thuis uit 2014 gaat over mijn Hollands/Indische moeder, haar aankomst in Nederland, haar ziekte en mijn moeite om daarmee om te gaan.

Mijn 2e roman: Tot zwijgen gebracht is een true crime over de heftige dood van mijn vader. Het verscheen 2017 bij Droomvallei uitgeverij. Het boek is bij boekhandels, online winkels en bij mij te bestellen voor 14,50 en verzendkosten. Via mij krijg je er een boekenlegger bij. Zie contactpagina 

Max Magazine

Enigzins verbaasd las ik 2017 een oproep voor 50 plussers zonder ouders. Dat leek me geen unieke situatie. Mijn reactie resulteerde in een leuk interview gedaan door Marieke van der Heijden. Zij gaf het de titel: alleen op de wereld, naar mijn favoriete boek.  Het gesprek stond in Max magazine nr 3 20-26 januari 2018. Na te lezen in dit blogbericht.

Bibliothecaris

Als fanatiek lezer en een frequent bezoeker van de bibliotheek, koos ik begin jaren tachtig voor het boekenvak, in mijn geval bibliothecaris. De drie jarige HBO opleiding voor onderwijsmediathecaris heb ik gevolgd in de jaren tachtig.

Tegenwoordig mag ik werken in een aantal vestigingen van bibliotheek Rotterdam en heb het erg naar mijn zin. In dit vak moet je van alle markten thuis zijn, de meest uiteenlopende vragen kunnen beantwoorden, pc problemen kunnen oplossen, een luisterend oor zijn. Je moet activiteiten kunenn organiseren, klanten helpen met vragen op sociaal/cultureel en digitaal gebied. Veel werk bestaat ook nog uit het administratief afhandelen van allerlei zaken rondom boeken en uitleningen.

De aanwezigheid van de bibliotheek in een wijk is belangrijk. Het is de enige plek waar je gratis lange tijd kunt verblijven, een ontmoetingsplek, informatiepunt, huiskamer, werkplek, chillplek. Daarom mogen bibliotheken niet gesloten worden. Die plek in de wijk mag niet verloren gaan. (leestip: willen we meer of minder bibliotheken? 

Ik heb ook een sportieve kant en maak graag foto’s fotografie en sport pagina

Over

Reacties gesloten.