Monumenten zijn tijdloos

Omdat monumenten toch tijdloos zijn, is het niet zo erg dat ik deze blog pas laat schrijf. Eind september is het altijd monumentendag en dit jaar wilden we het hele weekend eraan besteden. Zaterdag stond het centrum van Utrecht op de planning en zondag slot Zeist. Deze blog gaat over Utrecht.

We kozen als hotel: het Kontakt der Kontinenten in Soest. We hadden een mooie kamer en genoten van de lounge, waar je de krant of een boek kan lezen en heel belangrijk, er is gratis koffie en thee.

Wij sliepen in het andere gebouw, het oude klooster. We paseerden elke dag de Ceciliakapel, waar ik me natuurlijk thuis voelde. Van het klooster waren er nog oude elementen overgebleven, waar we ons mee vermaakten.


Er was mooi weer beloofd, en zo geschiedde. Ik had nog nooit zoveel toeristen tegelijk gezien in Utrecht.

Het thema van deze open monumentendag was kunst en vermaak, en dat hebben we ervaren.

We stapten uit de bus bij Sint Jans kerkhof en kwamen al gauw terecht bij de Dom. Die staat de komende 5 jaar in de stijgers, wat de aanblik van het stadsgezicht in Utrecht flink heeft veranderd.

Gelukkig was de domkerk van de andere kant nog mooi om te zien.

We begonnen met een korte rondleiding in de Dom rondom de restauratie. De klim ging niet helemaal naar boven. Bij de plateaus onderweg kregen we uitleg over de geschiedenis van de oude stenen, die uit 33 verschillende steengroeves afkomstig bleken te zijn..

De klok van de dom stond tijdelijk op straat, die zie je normaal niet van zo nabij. Na deze rondleiding vervolgde we onze wandeling op de begane grond richting de Buurkerk, die ik van nabij wou gaan zien.

We werden daar meteen uitgenodigd voor een rondleiding die een half uur later zou plaatsvinden. Er was nog even tijd om het museum van Speelkok tot Pierement te bezoeken.

Dat museum is eingelijk een langer bezoek waard. Hier staan enorme orgels, staaltjes van kunst, al lijkt het kitsch in onze hedendaagse ogen. We waren verrast door hun geschiedenis. In de 19e eeuw stonden deze orgels in danszalen opgesteld, als 19e eeuwse manier van uitgaan, zoals de disco in onze jeugd.

Het museum bevindt zich eigenlijk in de oude buurkerk, die niet meer als kerk in gebruik is. Deze kerk komt uit de 11e eeuw en is de enige oorspronkelijke parochiekerk van de stad. Hij heet de Buurkerk omdat hij van de Burgers oftewel de buren was.

De rondleiding werd gedaan door twee vrijwilligers, die ook klokkenluider zijn. De jonge klokkenluider gaf ons na een flinke klim een demonstratie van het luiden.

Hij hing in de touwen zoals je alleen in de film nog ziet. Hij vertelde ook het opmerkelijke verhaal van Zuster Bertken. Deze dichteres had zich in 1457 tot 1514 laten inmetselen omdat ze vond dat ze in zonde geboren was. Ze woonde in een soort stenen kluis en kreeg eten en drinken van buitenaf. Ook gaf zij raad aan bezoekers via een gordijn. Er wordt jaarlijks een klok geluid ter ere van haar.

Een klim verder bood ons een gerasterd uitzicht op Utrecht. Deze vrouwenvorm vond ik wel boeiend, Zuster Bertken vereeuwigd?

Vanwege het mooie weer barstte Utrecht van de toeristen en ik mocht meerdere keren andermans mobiel ter hand nemen om ze mooi op de foto te zetten met de grachten op de achtergrond.

We liepen richting de Hortus Botanicus, met als doel daar te gaan uitrusten. Onderweg passeerden we echter het Catherijne Convent. De tentoonstelling; Bij ons in de Biblebelt, met voorop een Dordtse dame, was vandaag gratis en bijna voor het laatst. We konden deze dus niet overslaan.

We gingen naar binnen, maar de enorme drukte maakte het lastig om alles goed te bekijken. Sommige zaken vond ik wat ergerlijk, zoals de poster; de brede en de smalle weg. Nu blijkt men in Urk een nieuwe versie hebben gemaakt in 2010, die hing ook in dit museum. ‘Nog net zo erg,’ zei ik, waarop een dame moest lachen.

Wat mooi gedaan was, waren de foto portretten van mensen uit de Biblebelt in hun zaterdagse en zondagse kleding. Dat wij in dit gebied wonen realiseerde ik me pas een jaar of 10 geleden toen het op een sollicitatiedag voor een bibliotheek in regio Dordrecht werd benoemd, alsof het iets was om rekening mee te houden. Een speciale menssoort?

We zagen een ballenbad, en daar was ik verbaasd over. Was dit voor de kinderen die zich verveelden tijdens de tentoonstellling? Er lagen 3 jongedames van rond de 20 heerlijk in te spelen, met hun mobiel net boven de ballen uit. Pas later las ik in het gekochte blad (wat je koopt om thuis na te lezen wat je niet gezien hebt) dat het eigenlijk een kunstwerk is en gaat om het einde van de bekende poster, de hel. tja.

Aan het begin van het museum beneden stond dit beeld. Zoals in de uitleg erbij stond, is nergens terug te vinden of Jezus er echt zo bijzat voor de kruisiging. Het verbeeldde wel mijn gevoel wat ik had na de tentoonstelling. De ruimte met andere boeiende informatie zoals kerkgeschiedenis, was rustiger om te bezoeken, maar mijn hoofd zat al te vol op dat moment.

Voor ons rustmoment gingen we naar de Hortus Botanicus, een prachtige tuin die een bezoek waard is. Nou ja rustmoment, ik liep heen en weer, om foto’s te maken en mijn man zat lekker op een bankje.

We konden eigenlijk geen museum meer zien, maar waren vlakbij het centraal museum. Onze dochter heeft jaren geleden model gestaan voor het kunstwerk wat in de kapel hangt. Dat moesten we toch even heraanschowen. “Je hangt er nog,” appte ik haar.

Toen mijn man in het restaurant buiten zat, liep ik even snel door het centraal museum. Het enige wat me toen nog kon boeien was dat ik vanaf de glazen galerij het terras van het restaurant kon zien. Dat leverde deze grappige foto op. Het lijkt net of ik op een groot tv scherm te zien ben.

Bij een bezoek aan Utrecht hoort toch altijd het genieten van de oude gracht. Het was heerlijk om daarlangs terug te lopen, en even beneden te kijken naar alle boten die langskwamen.

Aan het einde van deze dag kwamen we op het Neude bij het Uitfeest terecht. Hier waren jongelui bezig met hiphop en crumping. Daarna was er een half uur durende battle in programmeren, waarin 2 dames hun kunnen lieten zien, en het resultaat direct zichtbaar was op het scherm.

Dat hebben we bekeken tot het eind en we genoten van de muziek en dans. Als 50 plussers zijn we zeker geboeid door monumenten, maar zijn het daarom zelf nog lang niet.

Please follow and like us:
error

Over

You may also like...

Reacties gesloten.